O Νικολάς Μαδούρο Γκέρα (γιός του Νικολάς Μαδούρο Μόρος) στο ABC

Σε μια συνέντευξη με τη Marian Blasberg του XL (ABC) ο 35χρονος βουλευτής Nicolás Maduro Guerra, ο μοναδικός γιος του Μαδούρο, που επισης κατηγορείται για διακίνηση ναρκωτικών από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, μιλά για άγνωστες λεπτομέρειeς των γεγονότων που έλαβαν χώρα τα ξημερώματα της 3ης Ιανουαρίου στο Καράκας. αλλά και τις συνθηκες κράτησης και την επικοινωνία με τον πατέρα του, στην υπεράσπιση του οποίου είναι επικεντρωμένος σήμερα.

XL. Κύριε Μαδούρο, πώς είστε;

Νικολάς Μαδούρο Γκέρα. Η αυτόματη απάντηση θα ήταν: καλά. Αλλά, στην πραγματικότητα, κουβαλώ πολλά μέσα μου. Προσπαθώ να παραμείνω ψύχραιμος, να ανταποκριθώ στην ευθύνη μου και να συνεχίσω να αγωνίζομαι για τον τσαβισμό και την επανάστασή μας, αλλά δεν μου είναι εύκολο.

XL. Τι είναι το πιο δύσκολο;

Ν.Μ.Γ. Να φαντάζομαι τον πατέρα μου στη φυλακή. Όταν τρώω, κάνω ντους ή βρίσκομαι σε κάποια σύσκεψη, αναρωτιέμαι πώς είναι.

XL. Και πώς είναι;

Ν.Μ.Γ. Και εδώ η αυτόματη απάντηση θα ήταν: καλά. Αλλά, φυσικά, ανησυχώ, κυρίως για την υγεία του. Ο πατέρας μου πάντοτε τρεφόταν πολύ υγιεινά. Πολλά λαχανικά, λίγη ζάχαρη. Τώρα καταναλώνει κυρίως υδατάνθρακες, υπερεπεξεργασμένα τρόφιμα και υπερβολικό αλάτι. Στο τηλέφωνο προσπαθεί να μας μεταδώσει δύναμη. «Κοιτάξτε μπροστά», λέει. «Μην αφήσετε κανέναν να σας κλέψει την ευτυχία».

XL. Πότε μιλήσατε για πρώτη φορά μετά τη σύλληψή του;

Ν.Μ.Γ. Έναν μήνα αργότερα, στις 5 Φεβρουαρίου. Ήμουν στην Εθνοσυνέλευση όταν με κάλεσε ο γιος της Σίλιας [η σημερινή σύζυγος του Μαδούρο έχει τρία παιδιά από προηγούμενο γάμο, τα οποία συνεργάζονταν επίσης στην κυβέρνησή του]. Είχε τον πατέρα μου στο τηλέφωνο. Τότε άκουσα τη φωνή του: «Γεια; Νίκο; Νίκο! Εδώ  ο μπαμπάς σου! Με ακούς;». Έμεινα αποσβολωμένος.

XL. Τι σας είπε;

Ν.Μ.Γ. Ότι ήταν καλά. Και ότι το γόνατο που είχε τραυματίσει όταν οι Βορειοαμερικανοί στρατιώτες τον έριξαν στο έδαφος δεν τον πονούσε πλέον τόσο πολύ.

XL. Από τότε σας τηλεφωνεί τακτικά;

Ν.Μ.Γ. Κάθε βράδυ, γύρω στις επτά.

XL. Πώς είναι η καθημερινοτητά του  στη φυλακή;

Ν.Μ.Γ. Στην αρχή, όταν βρισκόταν σε απομόνωση, έκανε μία ώρα γυμναστική κάθε πρωί. Έπειτα έγραφε: ένα ημερολόγιο, ό,τι περνούσε από το μυαλό του. Από τη Μεγάλη Εβδομάδα μοιράζεται το κελί με άλλους 18 κρατούμενους. Λέει ότι οι μισοί μιλούν ισπανικά. Συζητά μαζί τους, βλέπει τηλεόραση και μαθαίνει λίγα αγγλικά.

XL. Μοιράζεται το κελί με άλλα διάσημα πρόσωπα;

Ν.Μ.Γ. Από όσο γνωρίζω, όχι. Ο Diddy έχει ήδη φύγει, έτσι δεν είναι; Ο Tekashi69 βρέθηκε στο κελί του για ενάμιση 24ωρο. Μίλησε μαζί του.

XL. Ο ράπερ Tekashi69 δήλωσε πρόσφατα σε ένα podcast ότι ο πατέρας σας διαβάζει πολύ τη Βίβλο.

Ν.Μ.Γ. Ναι, περισσότερο από ποτέ. Στην αρχή, σε κάθε τηλεφώνημα, μου παρέθετε εδάφια ή ψαλμούς που μελετούσε: την Επιστολή προς Εβραίους, την Προς Ρωμαίους, την Επιστολή προς Γαλάτες... Τώρα μπορώ να του στέλνω βιβλία μέσω Amazon. Του παρήγγειλα το Σύνταγμα της Βενεζουέλας, τα Άπαντα του Σιμόν Μπολίβαρ και κείμενα μεταφυσικής. Η 20χρονη κόρη μου σπουδάζει Τέχνη. Ο πατέρας μου μού είπε: «Στείλε μου ό,τι διαβάζει τώρα». Έτσι, του βρήκα τον Σαίξπηρ, τον Άμλετ και την Ορέστεια του Αισχύλου.

XL. Πώς εξηγείτε στα παιδιά σας αυτό που συνέβη στον παππού τους;

Ν.Μ.Γ. Αυτό ήταν... αυτό ήταν... Συγχωρήστε με για τα δάκρυά μου. Ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι εκείνης της ημέρας. Έχω επτά παιδιά και ήταν πάντα πολύ δεμένα μαζί του. Τον είχαμε δει για τελευταία φορά στις 31 Δεκεμβρίου, στη βάφτιση της μικρότερης κόρης μου. Θα ξανασυναντιόμασταν στις 3 Ιανουαρίου, αλλά τότε συνέβησαν όλα. Τα κορίτσια ξύπνησαν μέσα στη νύχτα από τον εκκωφαντικό θόρυβο των βομβών. Έλεγαν ότι είχαν δει εφιάλτη. Τις καθησύχασα και τις ξαναέβαλα για ύπνο. Ακόμη δεν γνωρίζαμε τι συνέβαινε. Το πρωί θέλησα να ακούσουν πρώτα τα καλά νέα: «Ήθελαν να σκοτώσουν τον παππού σας, αλλά, δόξα τω Θεώ, απλώς τον απήγαγαν. Είναι ζωντανός». Τα παιδιά  ρωτούν συνέχεια γι αυτόν. Κάνουν ζωγραφιές που στη συνέχεια του  τις στέλνουμε στη Νέα Υόρκη.

XL. Πού βρισκόσασταν εκείνο το βράδυ;

Ν.Μ.Γ. Στο σπίτι μας στο Καράκας. Ξύπνησα κι εγώ από τις πρώτες εκρήξεις. Γύρισα προς τη σύζυγό μου και της είπα: «Τι παράξενος θόρυβος...». Ακουγόταν διαφορετικός από τα πυροτεχνήματα που εδώ συχνά σκάνε. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, τα κορίτσια ήταν ήδη δίπλα στο κρεβάτι μας. Τότε χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν οι θείες μου, που έμεναν στη γωνία από το σπίτι του πατέρα μου και έβλεπαν τα πάντα χωρίς να καταλαβαίνουν τι συνέβαινε. Όταν τηλεφώνησα στον πατέρα μου, η κλήση απορίφθηκε. Σκέφτηκα: «Εντάξει, τώρα δεν μπορεί να μιλήσει, θα μιλά με τον υπουργό Άμυνας. Με τους στρατηγούς». Αργότερα προσπάθησα ξανά αρκετές φορές. Τώρα πια δεν απάντά.

XL. Οι Αμερικανοί τον είχαν ήδη συλλάβει.

Ν.Μ.Γ. Όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα. Όταν, λίγες ημέρες αργότερα, μου παρέδωσαν το τηλέφωνό του –το οποίο οι απαγωγείς του, όπως φαίνεται, ξέχασαν μέσα στη βιασύνη– βρήκα στη συνομιλία μας ένα ηχητικό μήνυμα που είχε ηχογραφήσει, αλλά δεν πρόλαβε να στείλει.

XL. Τι έλεγε;

Ν.Μ.Γ. Ότι έπεφταν βόμβες. Ότι ο λαός της Βενεζουέλας έπρεπε να συνεχίσει να αγωνίζεται. Ότι η πατρίδα μας δεν θα γινόταν ποτέ αποικία. Ήταν ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα. Πίστευε ότι θα πέθαινε. Εσείς είστε οι πρώτοι που το μαθαίνετε.

XL. Από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ έστειλε τον στόλο του στην Καραϊβική στα μέσα της περασμένης χρονιάς, είχε απειλήσει επανειλημμένα ότι θα εισέβαλε στη Βενεζουέλα. Παρ’ όλα αυτά, έδωσε την εντύπωση ότι αιφνιδίασε εντελώς τον πατέρα σας.

Ν.Μ.Γ. Εκείνος ήταν πάντα πολύ προσεκτικός. Για λόγους ασφαλείας, πολλές φορές ούτε εγώ δεν ήξερα πού θα κοιμόταν εκείνο το βράδυ. Αλλά δεν περιμέναμε ότι θα επιτίθεντο στο Καράκας. Αν επιτίθεντο, σκέφτηκα, θα γινόταν κάπου αλλού και με στόχο να ανοίξει χώρος για διαπραγματεύσεις.

XL. Πώς είναι δυνατόν οι κουβανικές ειδικές δυνάμεις που είχαν αναλάβει την προστασία του πατέρα σας να μην εξουδετέρωσαν ούτε έναν Αμερικανό στρατιώτη;

Ν.Μ.Γ. Δεν έχω απάντηση.

XL. Τι υποψιάζεστε;

Ν.Μ.Γ. Είναι δύσκολο να το πω· η υπόθεση εξακολουθεί να διερευνάται. Το βέβαιο είναι ότι χρησιμοποίησαν τεχνολογίες που δεν είχαμε ξαναδεί εδώ. Εγώ, ο Νικολάς Ερνέστο, υποτίμησα τις δυνατότητές τους. Και ταυτόχρονα υπερεκτίμησα τις δικές μας δυνατότητες. Παρόλο που γνωρίζαμε ότι σε περίπτωση επίθεσης δεν θα είχαμε τον έλεγχο του εναέριου χώρου, άλλο πράγμα είναι να το ζεις στην πράξη. Θα έπρεπε να είχαμε κάνει περισσότερα για να προστατεύσουμε τον πατέρα μου. Υπό αυτή την έννοια, αποτύχαμε. 

XL. Πότε καταλάβατε τι συνέβαινε εκείνη τη νύχτα;

Ν.Μ.Γ. Μου πήρε λίγο χρόνο. Το πρώτο άτομο με το οποίο μίλησα ήταν η Ντέλσι Ροντρίγκες.

XL. Η στενή συνεργάτιδα του πατέρα σας, που τώρα ηγείται της κυβέρνησης.

Ν.Μ.Γ. Θα ήταν γύρω στις τρεις τα ξημερώματα. Με κάλεσε για να με ρωτήσει αν ήμουν ασφαλής. «Εγώ ναι», της απάντησα, «αλλά ξέρεις κάτι για τον πατέρα μου;». «Τίποτα», μου είπε. Γύρω στις τεσσεράμισι, αφού μίλησα με τον υπουργό Εσωτερικών, είπα στη σύζυγό μου: «Δεν γίνεται να μην ξέρει κανείς τίποτα. Τον σκότωσαν». Λίγο πριν από τις έξι δημοσιεύθηκε η περίφημη φωτογραφία της σύλληψής του.

XL. Τι σκεφτήκατε εκείνη τη στιγμή;

Ν.Μ.Γ. Ξέρετε, τα πράγματα αλλάζουν. Όταν γεννήθηκα, ο πατέρας μου ήταν οδηγός λεωφορείου. Πιστεύω στην ιδέα ότι ζούμε πολλές ζωές. Στις 3 Ιανουαρίου τελείωσε μία ζωή και άρχισε μια άλλη, στην οποία ο πατέρας μου βρίσκεται σωματικά πολύ μακριά.

XL. Πώς θα περιγράφατε τη σημερινή κατάσταση;

Ν.Μ.Γ. Είναι μια νέα Βενεζουέλα που ανοίγεται στον κόσμο. Μια νέα πολιτική εποχή βασισμένη στον διάλογο και τη συμφιλίωση. Η Βενεζουέλα έχει περάσει υπερβολικά πολύ χρόνο παγιδευμένη σε συγκρούσεις που δεν οδηγούν πουθενά. Χρειαζόμαστε έναν δρόμο που να μας οδηγήσει στην ευημερία και στην ειρήνη.

XL. Πού τοποθετείτε ιδεολογικά τη νέα κυβέρνηση; Περισσότερο αριστερά ή δεξιά;

Ν.Μ.Γ. Αριστερά, κατά τη γνώμη μου.

XL. Πολλοί τη θεωρούν, πάνω απ’ όλα, μια πραγματιστική κυβέρνηση.

Ν.Μ.Γ. Το σημαντικό είναι οι παραγωγικές δυνάμεις να χρησιμοποιούνται προς όφελος του λαού και όχι του μεγάλου κεφαλαίου. Έχουμε ένα σοσιαλιστικό μοντέλο, αλλά τώρα πρέπει να κάνουμε παραχωρήσεις, να διαπραγματευτούμε και να καταλήξουμε σε συμφωνίες ώστε να διαφυλάξουμε την κυριαρχία μας. Εδώ δεν κυβερνά η άκρα δεξιά.

 XL. Γιατί αυτές οι μεταρρυθμίσεις δεν μπόρεσαν να προωθηθούν όσο ο πατέρας σας βρισκόταν ακόμη στην εξουσία;

Ν.Μ.Γ. Νομίζω ότι υπήρχαν προσωπικοί λόγοι.

XL. Τι εννοείτε;

Ν.Μ.Γ. Δεν έχω άλλη εξήγηση. Τις τελευταίες εβδομάδες του περασμένου έτους, ο πατέρας μου επέμενε ξανά και ξανά να ξεκινήσουν συνομιλίες, αλλά ο Τραμπ δεν ήθελε να μιλήσει. Δεν έχω ιδέα γιατί. Όπως έχω πει, ο πατέρας μου ήταν οδηγός λεωφορείου. Δεν σπούδασε ποτέ σε πανεπιστήμιο. Ίσως τον υποτίμησαν. Κι όμως, κατάφερε να οδηγήσει τη χώρα μας μέσα από μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας μας. Εξαιτίας των κυρώσεων, ουσιαστικά δεν είχαμε καθόλου έσοδα.

XL. Λίγο μετά τη σύλληψη, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι από εδώ και πέρα αυτός θα κυβερνά τη χώρα σας.

Ν.Μ.Γ. Μην ανησυχείτε: όλα όσα συμβαίνουν τώρα είναι αποτέλεσμα δικής μας πρωτοβουλίας. Ο νόμος αμνηστίας, το άνοιγμα του πετρελαϊκού τομέα... Ο σημαντικότερος πετρελαϊκός μας εταίρος είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Πάντα ήταν. Εγώ ποτέ δεν έκαψα αμερικανική σημαία. Τώρα δεχθήκαμε επίθεση και πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να σταθεροποιήσουμε τη χώρα. Μερικές φορές χρειάζεται να κάνεις ένα βήμα πίσω για να μπορέσεις έπειτα να κάνεις ένα άλμα μπροστά.

XL. Από έξω φαίνεται ότι κάνετε αυτές τις παραχωρήσεις κυρίως για να παραμείνετε στην εξουσία.

Ν.Μ.Γ. Η Βενεζουέλα δεν αντέχει άλλες κυρώσεις. Μπορεί να έχουμε ιδεολογικές διαφορές και να συζητάμε για διαφορετικά οικονομικά ή κοινωνικά μοντέλα, αλλά ως χώρα που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής, οι φυσικοί μας εταίροι είναι η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες. Χρειαζόμαστε τη Δύση για να αναπτυχθούμε.

XL. Η Ουάσιγκτον έχει επιβάλει στη χώρα σας ένα μοντέλο τριών φάσεων: οικονομική σταθεροποίηση, θεσμική μεταρρύθμιση και επιστροφή στη δημοκρατία. Πόσος χρόνος θα περάσει μέχρι να γίνουν αυτές οι εκλογές;

Ν.Μ.Γ. Όταν περπατώ στον δρόμο, δεν έχω την αίσθηση ότι οι Βενεζουελάνοι θέλουν να ψηφίσουν ακόμη μέσα στη φετινή χρονιά. Ο κόσμος χρειάζεται να ανασάνει, χρειάζεται ένα σχέδιο που να οδηγεί στην οικονομική ανάπτυξη. Επιπλέον, αυτή η εκλογική διαδικασία θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο στο πλαίσιο μιας μεγάλης πολιτικής συμφωνίας, και αυτό απαιτεί χρόνο.

XL. Ο Χόρχε Ροντρίγκες, πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, κάλεσε τους Βενεζουελάνους που έφυγαν στο εξωτερικό να επιστρέψουν και να συγχωρήσουν. Σε τι αναφερόταν;

Ν.Μ.Γ. Η αδελφή του, η πρόεδρος Ντέλσι, το είπε επίσης όταν υπέγραψε τον νόμο αμνηστίας: πρέπει να συγχωρήσουμε. Και πρέπει επίσης να δεχόμαστε τις συγγνώμες των άλλων. Αυτό ισχύει και για μένα: θα συγχωρήσω όλους όσοι ευθύνονται για όσα συνέβησαν στις 3 Ιανουαρίου. Πότε θα γίνει αυτό; Δεν το γνωρίζω. Αλλά στην καρδιά μου δεν υπάρχει ούτε μίσος ούτε πικρία. Ο πατέρας μου γνώριζε σε τι εκτιθόταν.

XL. Είναι πιθανό ο Χόρχε Ροντρίγκες να αναφερόταν στις προεδρικές εκλογές που φέρονται να εκλάπησαν ; Ή στη βία με την οποία το κράτος κατέστειλε αργότερα τους διαδηλωτές;

Ν.Μ.Γ. Πολλοί από τους Βενεζουελάνους που έφυγαν στην εξορία είναι αγγελιοφόροι της καταστροφολογίας. Άφησαν τον εαυτό τους να επηρεαστεί από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Αλλά μην με παρεξηγήσετε: υπήρξαν πράγματι πολύ δύσκολες στιγμές, λάθη που κάναμε, υπερβολές για τις οποίες, ως τσαβιστές, πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη. Η ευθύνη να κάνουμε το πρώτο βήμα ανήκει σε εμάς.

XL. Σε τι ακριβώς αναφέρεστε όταν μιλάτε για «υπερβολές»;

Ν.Μ.Γ. Για παράδειγμα, στη δράση της Αστυνομίας. Ή της Δικαιοσύνης, η οποία δεν εξασφάλιζε πάντοτε δίκαιες διαδικασίες. Το δικαίωμα στην υπεράσπιση. Αυτό είναι πολύ σοβαρό.

XL. Τις τελευταίες εβδομάδες, εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι απελευθερώθηκαν χάρη στον νόμο αμνηστίας. Ταυτόχρονα, εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που παραμένουν φυλακισμένοι για πολιτικούς λόγους.

Ν.Μ.Γ. Όσοι εξακολουθούν να κρατούνται δεν είναι απλώς διαφωνούντες με το καθεστώς. Πρόκειται κυρίως για άτομα που επιχείρησαν να δολοφονήσουν ή να επιτεθούν στον πατέρα μου. Τέτοιου είδους αδικήματα δεν καλύπτονται από τον νόμο.

Nicolás Maduro Guerra: «El chavismo tiene que pedir perdón por los excesos»